Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Marek Niechciał przyznał w czasie środowej konferencji, że aż 40 klauzul stosowanych przez banki może być niezgodnych z kodeksem cywilnym. Np. banki wpisują do umowy wymóg inspekcji budowy domu na koszt inwestora-kredytobiorcy.
Nie byłoby w tym nic złego, gdyby banki określiły, w jakiej sytuacji taka inspekcja może być przeprowadzana oraz z jaką częstotliwością. Takich zapisów jednak nie ma, więc teoretycznie istnieje niebezpieczeństwo, że co tydzień na budowie pojawi się inspektor banku, który za każdym razem weźmie od klienta np. 200 zł.
Inne przykłady. Bank wpisał do umowy, że zastrzega sobie możliwość zmiany waluty kredytu z franka szwajcarskiego na złotego w przypadku "zmiany sytuacji społeczno-politycznej, względnie ekonomicznej Szwajcarii mających istotny wpływ na ocenę ryzyka związanego z walutą CHF". Albo bank przyznaje sobie uprawnienie do obniżenia kwoty kredytu lub nawet jej wypowiedzenia w sytuacji, gdy klient nie wywiązuje się ze zobowiązań w stosunku do innych podmiotów, np. urzędu skarbowego. Zdarza się również, że banki zastrzegają sobie prawo do wydania zgody klientowi, gdyby chciał on zaciągnąć inny kredyt lub pożyczkę. Podpisując taką umowę, klient zobowiązał się, że każdorazowo, np. kupując telewizor na raty, będzie występował do banku o zgodę.
Większość banków obiecała, że przestanie stosować kwestionowane przez UOKiK klauzule. Banki, które odmówią, muszą się liczyć z tym, że przeciwko nim zostanie wszczęte postępowanie "w sprawie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów". UOKiK zamierza też skierować pozwy do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w sprawie uznania klauzul za niedozwolone.
Źródło: Gazeta Wyborcza
